خدای من باورم نمیشه... آخرین باری که اینجا نوشتم ترم دو بودم.... و الان؟ هشت سال سابقه کاری دارم
نه کرونا و نه اتفاقات بعد اون هیچوقت باعث نشد اینجا بنویسم.... ولی الان؟ هیچی قابل توصیف نیست.... هیچی.... ولی اگه روزی دوباره گذرم به اینجا افتاد.... اشکها خواهم ریخت برای تک تک هم وطنان عزیزم....
شما رو نمیدونم ولی من خیلی وفته که دلیلی برای بقا ندارم.... یه روز خوب رو شاید من نبینم ولی قطعا حتی یک نفر هم اگه ببینه کافی خواهد بود....
