برای ثبت در تاریخ

فرستادن پیام ممکن شده و یکی یکی به دوستام پیام می‌دم... از رنج اجباری که توی این چند روز قسمتم شده میگم و ایموجی 😭😭 میزارم.... ما در حسرت نفس‌های عمیق و کامل هم موندیم... ما خود دردیم... بهشون میگم تنها نیستن و مراقب خودشون باشند.... بیزارم از دردی که این موقع شب به سراغم اومده و خواب رو حرومم کرده... بلاگ‌های به روز شده و محتواهاشون باعث تعجبم شده... 

خبر خوب

این روزها چه خبری شنیدید که بغض و اندوه شما رو به لبخند تبدیل کرده باشه؟ اتفاق خوبی که برای اطرافیان و خودتون رخ داده چی بوده؟

مرگ خورشید

خورشید مرده بود
خورشید مرده بود و فردا
در ذهن کودکان
مفهوم گنگ گمشده‌ای داشت
آنها غرابت این لفظ کهنه را
در مشق‌های خود
با
لکه درشت سیاهی
تصویر می‌نمودند
مردم
گروه ساقط مردم
دلمرده و تکیده و مبهوت
در زیر بار شوم جسد هاشان
از غربتی به غربت دیگر می‌رفتند
و میل دردناک جنایت
در دستهایشان متورم می‌شد
گاهی جرقه ای جرقه ناچیزی
این اجتماع ساکت بی جان را
یکباره از
درون متلاشی می‌کرد

شعر از فروغ فرخزاد

ادامه مطلب

آن‌ها غریق وحشت خود بودند...

آنگاه

خورشید سرد شد

و برکت از زمین‌ها رفت

 

و سبزه‌ها به صحراها خشکیدند

و ماهیان به دریاها خشکیدند

و خاک مردگانش را

زان پس به خود نپذیرفت

شب در تمام پنجره‌های پریده رنگ

مانند یک تصور مشکوک

پیوسته در تراکم و طغیان بود

و راه‌ها ادامهٔ خود را

در تیرگی رها کردند

 

دیگر کسی به عشق نیندیشید

دیگر کسی به فتح نیندیشید

و هیچکس

دیگر به هیچ‌چیز نیندیشید

شعر آیه‌های زمینی از فروغ فرخزاد

اختلال بلاگ

اینجا برای شما هم کند شده؟ به زور باز میشه

بلاگ اسکای هم فعاله بچه ها 

مراقب خودتون باشید هر جا که هستید.

بدتر از این هم شد

هر بار که هر اتفاقی رخ داد در سال‌های مختلف گفتیم از این مرحله هم رد شدیم... مراحل ناباوری که تجربش کرده بودیم در برابر این چند روزی که زنده بودیم هیچ بوده...... قسمت آخر گات رو خیلی قضاوت کردیم... کلی نقد بهش داشتیم ولی حس می‌کنم بهترین پایان رو داشت....

تاریخ درست نیست

این وسط چرا تاریخ بیان اشتباهه؟

حوصلم سر رفته

 

ناباورانه

خدای من باورم نمیشه... آخرین باری که اینجا نوشتم ترم دو بودم.... و الان؟ هشت سال سابقه کاری دارم نه کرونا و نه اتفاقات بعد اون هیچوقت باعث نشد اینجا بنویسم.... ولی الان؟ هیچی قابل توصیف نیست.... هیچی.... ولی اگه روزی دوباره گذرم به اینجا افتاد.... اشک‌ها خواهم ریخت برای تک تک هم وطنان عزیزم.... 

شما رو نمیدونم ولی من خیلی وفته که دلیلی برای بقا ندارم.... یه روز خوب رو شاید من نبینم ولی قطعا حتی یک نفر هم اگه ببینه کافی خواهد بود....

زندگی در جریان است

هرجوری که باشه زندگی مثل یه رود تو جریانه و داره مسیرش رو طی میکنه گاهی فقط نگاه میکنم گاهی تلاش ...بالاخره این جریان یه روزی یه جایی متوقف میشه ...

دانشجو معلمی

نتایج دانشگاها اعلام شد ومن خداروشکر  از دانشگاه فرهنگیان قبول شدم یعنی اگه خدا بخواد قراره بشم معلم بچه های ابتدایی  باشد که رستگار شویم...